| > o odrze > |
 |
|
ODRA (istnieje od 1961)
Odra miesi?cznik wydawany przez Bibliotek? Narodow? i O?rodek Kultury
i Sztuki we Wroc?awiu
– ukazuje si? od 1961 roku. W latach 70. pismo zaskarbi?o sobie uznanie odkrywaniem
„bia?ych plam” najnowszej historii (przez m.in. K. Moczarskiego, H. Krall), tocz?c cz?sto boje z cenzur?; obecnie kontynuuje zainteresowanie ró?nymi meandrami historii XX wieku
– jest cenionym forum dyskusji dotycz?cych aktualnych tematów i problemów polskich
i mi?dzynarodowych; w dyskusjach tych w formie esejów, wywiadów, artyku?ów
prezentuj? swe pogl?dy najwybitniejsi polscy i zagraniczni badacze, pisarze, arty?ci.
W katalogach „Odry” znajduj? si? wypowiedzi programowe, artyku?y, felietony autorów
tej miary co J. Grotowski, Cz. Mi?osz, Z. Herbert, G. Herling-Grudzi?ski, M. Bia?oszewski,
S. Lem, R. Kapu?ci?ski, a ostatnio publikuj? tu m.in. T. Ró?ewicz, W. Szymborska,
W. Odojewski, J. Kozielecki, J.M. Rymkiewicz, J. Kornhauser, J. Miodek, E. Balcerzan i uczeni wielu dziedzin o mi?dzynarodowej s?awie
– wprowadza w arkana nowej my?li filozoficznej (w ostatnich latach: S. iek, R. Shusterman, R. Rorty, E. Morin, R. Scruton, P. Sloterdijk, Ch. Mouffe)
– prezentuje, omawia i interpretuje w dzia?ach krytycznych najnowsz? literack?
twórczo?? krajow? i zagraniczn?
– promuje utwory m?odych pisarzy i artystów (od pewnego czasu w dodatku „8 Arkusz
Odry”) kraju; co miesi?c pisz?cym rad udziela K. Maliszewski w „Pocztówkach literackich”
– posiada dzia? informacji kulturalnej, dostarczaj?cy wiedzy o wydarzeniach artystycznych,
festiwalach, konkursach literackich itp. w ró?nych o?rodkach kraju i za granic?.
Redaguje zespó?:
Piotr KAJEWSKI
Urszula KOZIO?
Marta MIZURO
Mieczys?aw ORSKI (redaktor naczelny)
Zbigniew PALUSZAK (redaktor graficzny)
Miros?aw RATAJCZAK
Mariusz URBANEK
Natalia WIEL?GOWSKA
Andrzej WI?CKOWSKI
Grzegorz HETMAN (korekta)
Adres redakcji:
Miesi?cznik "Odra"
Rynek-Ratusz 25
50-101 Wroc?aw
Tel./fax: (0-048-71)
343-55-16, 344-77-37
e-mail: odra@odra.net.pl
oraz red.odry@interia.pl
http://www.odra.net.pl
http://www.odra.okis.pl
ISSN 0472-5182 nr indeksu 36763X aktualna cena: 8 z?
Rada Redakcyjna:
Rafa? AUGUSTYN
Adam CHMIELEWSKI
Mariusz HERMANSDORFER
Micha? JAGIE??O
Józef KELERA
Mieczys?aw KLIMOWICZ
Jacek ?UKASIEWICZ
Ignacy RUTKIEWICZ
Kazimierz URBANIK
Wojciech WRZESI?SKI
Format: B5 Obj?to??: 160 s. Nak?ad: 4000
Mariusz Urbanek
Krótki kurs historii "Odry"
Marzec 1961. W nak?adzie 3 tys. egzemplarzy ukazuje si? pierwszy numer miesi?cznika „Odra”, który zast?puje tygodnik o tej samej nazwie. W zamy?le w?adz pismo ma reprezentowa? kultur? odwiecznie piastowskich Ziem Zachodnich wobec Macierzy. Miesi?cznik ma by? ?wiadomie regionalny i szuka? w?a?ciwego wyrazu dla ogromnej pr??no?ci polskiego spo?ecze?stwa (...) i tej ca?kowitej ju? integracji Nadodrza z reszt? kraju, dla procesów kszta?towania si? nowej spo?eczno?ci we Wroc?awiu, Opolu i Zielonej Górze, w Turoszowie, K?dzierzynie i Gorzowie.
1962-1964. Spo?eczno?? Nadodrza poddaje si? kszta?towaniu raczej ci??ko. W Opolu sprzedawano poni?ej 100 egzemplarzy pisma, w ca?ym województwie zielonogórskim – 40, a jedyny czytelnik z Turoszowa poszukiwany jest do dzisiaj.
1965. W „Odrze” zaczynaj? si? ukazywa? najwa?niejsze wyst?pienia Jerzego Grotowskiego. W numerze wrze?niowym manifest teatru Laboratorium „Ku teatrowi ubogiemu”. W par? lat pó?niej Antoni S?onimski pisze o Grotowskim: Nie ma co biada? nad t? osobliw? zabaw? w ma?ym kó?ku. Je?li to kto lubi, nie ma powodów, ?eby mu takiej zabawy odmawia?. Mnie to nie smakuje.
1965-1967. Najpierw dzia? poezji, redagowany przez Tymoteusza Karpowicza, a pó?niej kolejne dzia?y pisma, wybijaj? si? na ogólnopolsko??.
Pa?dziernik 1967. Zaczynaj? ukazywa? si? felietony Urszuli Kozio? „z poczekalni”. I Beckett i Urszula Kozio? czekaj? nadal.
Jesie? 1967. W Polsce coraz mocniej odczuwalna jest antysemicka nagonka. Stanowiska pozbawiony zostaje pierwszy redaktor naczelny „Odry”, Tadeusz Lutogniewski. Nowym szefem pisma zostaje szef redakcji programów artystycznych telewizji Wroc?aw, Klemens Krzy?agórski, autor wielu publikowanych wcze?niej w „Odrze” reporta?y.
Pa?dziernik 1968. Nieistniej?cy ju? miesi?cznik „Polska” po?wi?ca pismu du?y artyku? pt. Tradycja i wspó?czesno?? „Odry”. Tekst ilustrowany jest zdj?ciami redaktorów, nie wiadomo jednak dlaczego wykonywanymi w szwalni. Nad g?owami Tymoteusza Karpowicz i Zbigniewa Kubikowskiego znalaz? si? wieszak z sukienkami komunijnymi (podpis: Zdrowy zwi?zek z regionem i problemy ogólnopolskie), a redakcyjny grafik i malarz Zbigniew Paluszak zosta? przedstawiony na tle makaty z jeleniem na rykowisku (podpis: Jakie s? zadania „Odry” – intelektualnego pisma polskiego Wroc?awia?).
1968-1972. Nowy redaktor naczelny przyci?ga do pisma najlepszych w kraju reporterów, których teksty, obok poezji i eseistyki (bardzo cz?sto pojawiaj?cym si? autorem jest Stanis?aw Bara?czak), zaczynaj? decydowa? o rosn?cym do ponad 12 tys. egzemplarzy nak?adzie pisma. Sta?ym autorem zostaje Melchior Wa?kowicz. Drukuje w „Odrze” m.in. s?ynny esej „Czaru? w grobowcu Szujskich. Polski Muenchhausen”, druzgoc?cy pamflet o Stanis?awie Strumph-Wojtkiewiczu, jedynym ze sztandarowych opisywaczy II Rzeczypospolitej.
Stycze? 1969. „Odra” zmienia szat? graficzn?. Znikaj? jednokolorowe ok?adki i pismo przyjmuje wygl?d, który, poza wprowadzeniem koloru, utrzymuje si? do dzi?.
Grudzie? 1970. Nagrod? „Odry” za rok 1970 otrzymuje Tadeusz Ró?ewicz, dla którego pismo by?o miejscem pierwodruku bardzo wielu wierszy i gdzie w latach sze??dziesi?tych publikowa? systematycznie zapiski „Margines, ale...” „Odra” zaczyna odchodzi? od przestrzeganej w latach sze??dziesi?tych zasady, by jej coroczne nagrody zwi?zane by?y z Ziemiami Zachodnimi. Kolejnymi laureatami s? m.in. Edward Balcerzan, Kornel Filipowicz, Mieczys?aw Jastrun, W?adys?aw Terlecki, a w 1979 Stanis?aw Lem.
Stycze? 1972. Odchodzi z „Odry” Klemens Krzy?agórski. Nowym redaktorem naczelnym zostaje Zbigniew Kubikowski, przychodz? do redakcji Piotr Kajewski, Jacek ?ukasiewicz, Mieczys?aw Orski i Urszula Kozio?. Zaczyna si? jeden z najlepszych okresów w historii pisma, okupiony jednak konieczno?ci? sta?ych negocjacji z cenzorami, którzy w dodatku okazuj? si? dawnymi kolegami ze studiów. Wychodzi na jaw, ze cenzor to nie zawód, a charakter.
Kwiecie? 1972. Po d?ugich negocjacjach z w?adzami ukaza? si? pierwszy odcinek „Rozmów z katem” Kazimierza Moczarskiego, ?o?nierza AK, wi?zionego po wojnie w celi ?mierci razem z katem warszawskiego getta, Juergenem Stroopem. Ksi??ka drukowana by?a przez dwa lata. Tekst poprzedzony zosta? artyku?em Andrzeja Szczypiorskiego „O Moczarskim”, który nie móg? jednak wej?? do wyda? ksi??ki w latach siedemdziesi?tych, bo Szczypiorski znalaz? si? na indeksie. W po?owie lat dziewi??dziesi?tych, podczas porz?dkowania redakcji przed przeprowadzk? z Podwala na Rynek odnalaz? si? maszynopis Moczarskiego z autorskimi poprawkami.
Wrzesie? 1973. W „Polityce” ukazuje si? panegiryk Wojciecha Gie??y?skiego „Odra” podwójnie wroc?awska. Powodzenie miesi?cznika „Odra” jest zjawiskiem dziwnym, wi?c wymagaj?cym wnikliwej obserwacji – napisa? Gie??y?ski, twierdz?c, ?e sukces pisma rozpocz?? si? w chwili, gdy redakcja cz??ciej ni? do Jeleniej Góry zacz??a si?ga? po inspiracj? tak?e w inne znacz?ce rejony kraju.
Grudzie? 1974. Laureatem nagrody „Odry” zostaje ?le widziany przez w?adze Jan Józef Szczepa?ski. Nagroda mo?e zosta? pisarzowi wr?czona tylko nieoficjalnie. Jan Józef Szczepa?ski uroczy?cie odbierze nagrod? dopiero w 1981 roku wraz z Konwersatorium „Do?wiadczenie i Przysz?o??”, nagrodzonym przez „Odr?” w roku 1980.
Marzec 1975. Hanna Krall publikuje w „Odrze” pierwszy wywiad z Markiem Edelmanem „Sposób umierania”, który staje si? zal??kiem jej najwa?niejszej ksi??ki Zd??y? przed Panem Bogiem. W 1976 w czterech kolejnych numerach ukazuje si? ksi??ka.
Grudzie? 1976. Parta mia?a do?? niezale?no?ci pisma i promowania bohaterów nie maj?cych oficjalnego poparcia, takich jak Moczarski i Edelman. Mimo protestów redakcji usuni?ty ze stanowiska zostaje Zbigniew Kubikowski. W prote?cie na ok?adce pisma jedyny raz w ca?ej historii „Odry” zamiast zapowiedzi tekstów, które uka?? si? w kolejnych numerach, pojawia si? pusta plama. Nowym redaktorem zosta? narzucony redakcji autor powie?ci frontowych pu?kownik Waldemar Kotowicz lokalny pu?kownik Przymanowski,.
1976-1980. Redakcja prze?ywa okres schizofrenii. Nowy redaktor naczelny nie ingeruje w zawarto?? kolejnych zeszytów pisma, dzi?ki czemu nie zrywaj? z nim wspó?pracy najlepsi autorzy, ale jednocze?nie ukazuj? si? mi?e oku w?adzy ok?adki z okazji rocznicy uchwalenia konstytucji albo XXXV-lecia PRL.
Wiosna 1977. M?odym gniewnym „Odry” zostaje Miros?aw Ratajczak. Recenzje filmowe zaczyna drukowa? Wies?aw Saniewski. Po latach, zirytowany, ?e re?yserzy nadal kr?c? z?e filmy, sam staje za kamer?. Ratajczak nadal pozostaje gniewny.
Marzec 1980. Zaczyna ukazywa? si? cykl „Mój wiersz”, w którym najwybitniejsi poeci sami komentuj? swoje utwory. Jako pierwszy interpretacj? w?asnego wiersza przedstawi? Mieczys?aw Jastrun, a po nim m.in. Tadeusz ?liwiak, Artut Mi?dzyrzecki, Anna Kamie?ska, Anna ?wirszczy?ska, Julia Hartwig, Adam Wa?yk, Miron Bia?oszewski i Janusz Stycze?. Jedni pisali na temat swego wiersza stron?, inni dziesi??, cho? pozostawa?o to bez zwi?zku z d?ugo?ci? komentowanego utworu. Cykl trwa? do marca 1984.
Listopad 1980. Przyznaj?c nagrod? dzia?aj?cemu od 1978 roku poza strukturami oficjalnymi Konwersatorium „Do?wiadczenie i Przysz?o??” pismo staje po stronie przemian. W latach osiemdziesi?tych „Odra” coraz cz??ciej przyznaje nagrody pisarzom ?le widzianym przez w?adze. W 1984 Ludwikowi Flaszenowi, w rok pó?niej Igorowi Newerlemu, nast?pnie Wis?awie Szymborskiej, Tadeuszowi Konwickiemu, Julianowi Stryjkowskiemu i Hannie Krall, których ksi??ki równolegle ukazuj? si? w wydawnictwa podziemnych.
Po?owa 1981. Zespó? decyduje, ?e pora odej?? do cywila. Pu?kownik Kotowicz nie oponuje i sk??da rezygnacj?, ale partia nie chce zatwierdzi? wybranego przez redakcj? Ignacego Rutkiewicza.
Grudzie? 1981. W ostatnim w tym roku numerze pisma mia? ukaza? si? pocz?tek dyskusji Klemensa Szaniawskiego, Jana Józefa Szczepa?skiego, Jana Strzeleckiego i Andrzeja Siemianowskiego Polskie spo?ecze?stwo pluralistyczne. Dalszy ci?g dyskusji redakcja zapowiedzia?a na kolejny numer, ale komunistyczna w?adza wcze?niej wprowadzi?a stan wojenny. Grudniowy numer „Odry” z 1981 roku pozostaje tylko w makiecie. Pismo zostaje zawieszone na siedem miesi?cy. Nagroda „Odry” za rok 1981 nie zostaje przyznana.
Kwiecie? 1982. Podczas negocjacji z w?adzami na temat wznowienia wydawania pisma, zespó? postawi? warunek, ?e redaktorem naczelnym ma zosta? Rutkiewicz. Propozycja by?a bezczelna, bo kandydat by? cz?onkiem w?adz rozwi?zanego Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich i cz?onkiem kolegium jawnie opozycyjnej „Wi?zi”. Ku zaskoczeniu wszystkich Rutkiewicz zostaje naczelnym.
Sierpie? 1982. Ukazuje si? pierwszy w stanie wojennym numer „Odry”. W nocie od redakcji, zespó? pisze: Mi?dzy strace?czym g?osem „Wszystko lub nic”, a kurczowym trzymaniem si? klamki jest jeszcze, wydaje nam si?, miejsce, by spróbowa? mówi? w?asnym g?osem. W pierwszym „wojennym” numerze ukazuj? si? m.in. teksty Tadeusza Ró?ewicza, Mirona Bia?oszewskiego, Stanis?awa Lema, Jerzego Waldorffa i zamordowanego wkrótce przez tzw. nieznanych sprawców Jana Strzeleckiego.
Stan wojenny i pó?niej. W „Odrze” ukazuj? si? kolejne teksty autorów, którzy znikn?li z ?amów innych pism wydawanych przez partyjny koncern: Czes?awa Mi?osza, Hanny Krall, Jerzego Ficowskiego, Andrzeja Drawicza, Magdaleny Bajer, Macieja I?owieckiego. Po rozwi?zaniu krakowskiego „Pisma” swoje „Lektury nieobowi?zkowe” przenosi do „Odry” Wis?awa Szymborska. Czujno?? wydawcy, partyjnego koncernu RSW „Prasa-Ksi??ka-Ruch” usypiana jest raz do roku wywiadami z sekretarzami komitetu wojewódzkiego lub centralnego. W przysz?o?ci pos?u?y to kilku osobom do zarzucenia pismu politycznego lawirowania i moralnej dwulicowo?ci. Przegl?d redakcyjnych archiwów poka?e, ?e by?y to w wi?kszo?ci osoby, których teksty zosta?y przez redakcj? odrzucone,
Stycze? 1985. Zaczynaj? ukazywa? si? Stanis?awa Beresia „Rozmowy z Lemem”. Zebrane w ksi??k? staj? si? bestsellerem, ale po nieporozumieniach wywiadowcy i pisarza nie s? od kilkunastu lat wznawiane.
Listopad 1986. Wydzia? Prasy KC PZPR dokonuje oceny zawarto?ci ostetnich numerów „Odry”, z której wynika, i? redakcja dyskredytuje dorobek polityczny, gospodarczy i kulturalny PRL, propaguje osi?gni?cia wspó?czesnych pa?stw kapitalistycznych, wspiera koncepcje propagandowe Ko?cio?a, w sposób minimalny interesuje si? wydarzeniami o du?ej randze politycznej, jak np. X zjazd PZPR, negatywnie ocenia sytuacj? wewn?trzn? w kraju, tworzy katastroficzny obraz zagro?enia ekologicznego kraju, nie interesuje si? sprawami NRD, a je?li to pisze o s?siedzie w sposób niepochlebny, wystrzega si? metod badawczych materializmu dialektycznego, za to przyjmuje za w?asne pogl?dy bur?uazyjnych socjologów, filozofów i historyków, nami?tnie wspomina Jerzego Giedroycia i S?awomira Mro?ka. (...) Z „opozycyjno?ci?” obnosz? si? w „Odrze”: Urszula Kozio?, Wis?awa Szymborska, Tadeusz Ró?ewicz i Kazimierz Braun. (...) Brak nawet drobnych oznak zapowiadaj?cych mo?liwo?? zarysowania si? pozytywnej ewolucji.
Kwiecie? 1987. Koncern RSW „Prasa-Ksi??ka-Ruch” podejmuje decyzj? o likwidacji pisma.
Maj 1987. Broni?c pisma pose? Edmund Jan Osma?czyk napisa? o barbarzy?stwie biurokratycznego karczowania ziem zachodnich z polskiego m?odego drzewostanu, czyli „Odry”. Wobec protestów p?yn?cych z wielu ?rodowisk, tak?e z kr?gów w?adzy, decyzja o likwidacji zosta?a uchylona.
Czerwiec 1987. „Odra” otrzyma?a przyznawan? przez dzia?aj?ce w podziemiu Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich nagrod? niezale?nej prasy. Po niedawnych przej?ciach na pro?b? redakcji werdyktu nie og?oszono. By?by to dla nas poca?unek ?mierci - pisze po latach Ignacy Rutkiewicz. Nagroda, 50 tys. z?otych, przekazana zosta?a na fundusz pomocy dla represjonowanych dziennikarzy.
Jesie? 1987. Kraków okazuje si? odwa?niejszy od Wroc?awia. Nad Wis?? zaczynaj? odbywa? si? „Wieczory nad „Odr?”, spotkania z autorami miesi?cznika. Dla wi?kszo?ci z nich – wyst?pili m.in. Ryszard Kapu?ci?ski, Hanna Krall, Maciej I?owiecki, Wis?awa Szymborska, Stanis?aw Lem, Mieczys?aw Por?bski – by?y to pierwsze publiczne wyst?pienia w stanie wojennym.
Wrzesie? 1990. Ka?dy oddawa? demokratycznej Polsce, co mia? najlepszego. Tadeusz Mazowiecki mianowa? Ignacego Rutkiewicza prezesem Polskiej Agencji Prasowej. Odwo?any w 1992 roku przez premiera Pawlaka, Rutkiewicz wróci? na stanowiska prezesa PAP za rz?dów Hanny Suchockiej. Nowym redaktorem „Odry” zosta? Mieczys?aw Orski.
Grudzie? 1990. Nagrod? „Odry” za rok 1990 otrzymuje Leszek Ko?akowski. Odbiera j? osobi?cie we wrze?niu nast?pnego roku. Podczas uroczysto?ci w sali Senatu UWr. mówi, ?e Szczególna rola intelektualistów dobiega ko?ca. Zgód?my si? na to. Filozofowie niech roboi? co innego, byle nie nadymali si? za bardzo.
Pocz?tek lat dziewi??dziesi?tych. „Odra” zacz??a przywraca? miastu pami??. Ukazuje si? specjalny numer pisma, prostuj?cy tez?, ?e komuni?ci zacz?li rz?dzi? we Wroc?awiu bezpo?rednio po Piastach. Dla wielu osób odkrycie, ?e Wroc?aw ponad 600 lat nie nale?a? do pa?stwa polskiego, by?o odkryciem rewolucyjnym. Pó?niej co najmniej raz w roku ukazuje si? numer po?wi?cony odkrywaniu historii Wroc?awia.
Wrzesie? 1991. Ukazuje si? pierwszy numer pisma w ca?o?ci z?o?ony na komputerze. Rewolucja dokona?a si? na pececie o pojemno?ci twardego dysku 20 MB, na programie Cyfroset, na którym prawdopodobnie sk?adano ju? „Manifest komunistyczny”. Ojcem rewolucji jest Piotr Borkowski, matk? pani Bogunia.
Kwiecie? 1992. „Odra” zaczyna drukowa? Rozwa?ania sylwiczne Stanis?awa Lema. W kwietniu 2001 roku ukaza?a si? setna „Sylwa”.
Grudzie? 1993. Laureatem nagrody „Odry” za rok 1993 zostaje Gustaw Herling-Grudzi?ski. Jego wiosenny przyjazd do Wroc?awia wywo?uje ostr? konkurencj? pomi?dzy w?adzami miejskimi i wojewódzkimi. Prezydent miasta osobi?cie ca?y dzie? oprowadza laureata po mie?cie, wojewoda wydaje uroczysty obiad. Po powrocie z obiadu Wis?awa Szymborska opowiada anegdot?: Próbuj? zagadn?? s?siada z lewa. Nic. Zagaduj? s?siada z prawa. Nic. Rozgl?dam si?, a wokó? same popiersia.
Listopad 1994. Ukazuje si? udzielony specjalnie „Odrze” wywiad najwi?kszego filozofa XX wieku Karla Poppera. My?liciel zmar? krótko po rozmowie z wspó?pracownikiem pisma Adamem Chmielewskim.
Grudzie? 1995. Pojawia si? pierwszy tom Biblioteki „Odry” – zredagowany przez Marka Zybur? zbiór esejów „...nie b?dzie nigdy Niemiec Polakowi bratem...?”, po?wi?cony Niemcom, od Jana Hallera po Karla Dedeciusa, którzy w ci?gu 500 lat starali si? zbli?a? a nie dzieli? s?siednie narody. Plany dotycz?ce przysz?o?ci biblioteki s? mocarstwowe.
Stycze? 1996. Pocz?tek drugiej serii „Mojego wiersza”. Tym razem bior? w niej udzia? pisarze m?odego i jeszcze m?odszego pokolenia. Rozpoczyna Zbigniew Machej, po nim komentuj? swoje wiersze m.in. Jacek Podsiad?o, Bohdan Zadura, Andrzej Sosnowski, Piotr Sommer, Karol Maliszewski i Mi?osz Biedrzycki.
Listopad 1996. Po literackim Noblu dla Wis?awy Szymborskiej ukazuje si? specjalny arkusz z wierszami poetki pt. „Wiersze z Odry”. Okazuje si?, ?e przez 25 lat wspó?pracy w „Odrze” ukaza?o si? tyle wierszy (m.in. s?ynny Kot w pustym mieszkaniu), przek?adów i felietonów noblistki, ?e wystarczy?oby ich na odr?bn? ksi??eczk?.
Listopad 1998. Ukazuje si? drugi i jak na razie ostatni tom Biblioteki „Odry”, obszerny i kolorowy katalog wystawy Zbigniewa Paluszaka. Ale plany nadal s? mocarstwowe.
Luty 1999. „Odra” po raz pierwszy w kolorze. Na razie tylko ok?adka, na której znalaz?a si? reprodukcja obrazu Pejza? zimowy z ?y?wiarzami z pracowni Petera Breugla Starszego, ale plany sz?y (i dalej id?) znacznie dalej.
Stycze? 2000. „Odra” publikuje pierwsze po nagrodzie Nobla wiersze Wis?awy Szymborskiej. Poetka, milcz?ca od trzech lat, na miejsce powrotu wybiera wroc?awskie pismo.
Maj 2000. Rada Miejska Wroc?awia przyznaje pismu „Nagrod? Woc?awia”. Rozpoczynaj? si? spekulacje, czy oznacza to zaliczenie „Odry” do klasyków, które stawia si? na pó?ce nie czytaj?c, czy wiadomo?ci o ?mierci s? przesadzone.
Maj 2001. Uroczysto?? XL-lecia „Odry”, po??czona z wr?czeniem nagrody za rok 2000 Czes?awowi Mi?oszowi. Plany na kolejne czterdzie?ci lat pozostaj? nieodmiennie mocarstwowe.
|
|
|
|
|
