publicystyka eseje literatura felietony rozmowy nad książkami sygnały sztuka recenzje > Pocztówki literackie > Wiersze wybrane w lutym 2010 > Wiersze wybrane w lutym 2010 Małgorzata Południak Dostojewski i Czechow ocaleli. w oknach slumsów "Prawda" przesłania szyby. wycieczki nie przeżyłam na trzeźwo. nie czepiaj się - do śniadania podawali szklanki z napisem "na zdrowie"! Bez skargi zasypia godzinę przede mną budzi zanim zdążę zebrać sny nie wspomnę o strachu lewituję odświeżony sufit niczego nie ukrywa zawsze o tej samej godzinie spadam w kąt niby jesteśmy partnerami rano wyjdzie bez słowa roztrzaskany kieliszek na ścianie w dłoniach resztki odprysków i w górę Gilda obleczona w moją skórę uniesie muzykę po dwóch godzinach mijam sąsiada w przejściu uroczyście zdejmuje kapelusz żeby wszystkie poranki były częścią mnie jutro wymyślę inną niewiarygodną historię Pogodzona z odejściem uciekam wokoło cisza zamykam twarz na cztery spusty śpię kiedy nie liżesz moich stóp stawiam świeczkę spoglądam na przechodniów w ukrzyżowanym oknie coś we mnie narasta jeszcze nie grożę pęknięciem jak ciężarna oganiam od spojrzeń ciekawskich nie chcę przyznać że umarłaś i kir w oczach Ani śladu mężczyzny widok z mojej odległości mam na sobie piżamę dwa koce w oknie karaluchy dalej księżyc cisza reumatyzm w wilgotnej pościeli wciągam koszulę szklankę wody noc nauczyła się kłamać czuję jak dotyka mojej twarzy zmęczone oczy umierają nad ranem kolana lekko przybrudzone nie chcę mieć już nic wspólnego z żadnym ogniem Gdybyśmy byli dla siebie stworzeni ziemia tuli mnie łapczywie jakbym miała ją opuścić zostawiam ślady rozciągnięte w słońcu wyobrażasz sobie byłabym inna w górach wiatr przywiał krzyk jesienią wypatrujesz pokrzywione drzewa podlegam temu samemu przeciekając między palcami czy chcę czy nie ociekam wodą tylko częściowo należę do nich powierzchnią stóp nierozłączna od początku do końca Osobista partia w okresie secesji nigdy nie chciałam przemawiać publicznie zdecydowanie najlepiej wypełniałam kąty za szafą listy na plecach szyfrowane zaczęły się schodzić pani w glanach Mirka z dzielnicy z robótkami ręcznymi mogłam śmiało obcym ludziom wyrzucać karteczki z okna wodziły oczami całe szczęście że nigdy nie używałam niecenzuralnych słów ........................udało się najlepsze sztuki zachować dla siebie w opozycji Krzysztof Sokół wolny szybki Castorp Kształty bez formy, cienie bez barwy Siła odjęta, gesty bez ruchu. T. S. Eliot teraz już wszystkie są w świadomości tylko tym jednym im trzeba kazać się rozdzielać rozszczepiać w światło drzew pośród ich cienia potem rozpoznawać je po liściach by jak jesieniom nadawać kolejne znaczenia. dziś wieczór barw – ogłaszam karnawał: tak wiele słońc wschodzi a ja nie byłem jeszcze w każdym uniesieniu. *** u nas dziś słonecznie więc wszystko już jasne - można krótki rękaw - a wszystkie fiksacje trzeba ubrać w płaszcze i niech idą tak o krok za nami - lekko zawstydzone - im przecież obojętne w jaką pogodę się włóczą. są seksowne - są czarne jak obwódki górnika pod oczami. nie da się ich lubić bo nie da się zrozumieć. straszą nas związkami a w związku straszą dalej - tyle że strajkami. można je prać na kwaśne jabłko przed jakimś urzędem lecz przecież są potrzebne - ty jesteś ich matką. ich pierś pogryziona jak rachunek otwarty. *** chciałem już nawet iść za kraty klęczeć ale przy wejściu matka z rąk nie wypuściła syna mimo że zobaczyła kogoś z kim Chrystus byłby piękniejszym mężczyzną co nie umarł. uznałem zatem iż musiał być tam jakiś rozwód nikt przeto nie będzie mnie słuchał jako w niebie tak i na ziemi - wziąłem więc dla Marii autograf od tego gościa i teraz niczym Żyd czekam. jej język moja sąsiadka jest przy nadziei iż jej mąż znajdzie pracę bo ona to już tonie w gąszczu żył co się pną wprost z brzucha do ust i jest jej tak niedobrze nie tylko z mężem lecz również gdy mu się wyjdzie. a on siedzi cicho. najciszej jak tylko kopie z dna szafki - kopie sobie piłkę czy też co wyprawia mama pewna w każdym razie że ma do czynienia z chłopcem. na klatce schodowej wygląda to nawet dobrze a jeśli się skończy będzie zamężna ponad stan. morału nie ma i seksu nie ma ale życie jakieś przecież jest mówi. w poniedziałki z gazetką. fragmenty się rymują nie kłapią zębami na księżyc. mają ręce spracowane słońcem i motykę. przebite setki tablic: placów podwórek uliczek. za to mi płacą. za bicie - bite dwadzieścia godzin co za pysk guzików mają mnie wyprowadzić z domu o świcie i wstrzymać ruch uliczny uważając bym przypadkiem nie poruszył ziemi kopczykiem w jakimś strasznie niedozwolonym miejscu. *** słuchaj a ona nie słucha jest rodzajem klaustrofobii w którym się boi iż w ogóle jej nie wyjdzie. że prędzej się pozwoli zabić zbić argumentem albo dotknąć i już tak to zastygnie jak zostało rzucone. na pożegnanie może mi jeszcze wyleżeć łóżko w którym liczyła na więcej baranów a znalazła tylko mnie oraz salsę na prześcieradle. tymczasem nauczyłem się w ścianie wypatrywać balkon. bardzo przydatna umiejętność rozbierania na części pierwsze która niedługo przyda mi się bo nie biję się z myślami. w głowie mam kwaśne jabłka. *** myślisz że to tak na zawsze aż zdaje się ci już iż jesteś po prostu świętym. ale sprawdź bo naprawdę chyba nigdy nie grał cię nikt piękny. masz brodę i brzuch. pedalski strój. w środku lata gdy inni mężczyźni tylko narzucają koszulę i wrzucają luz ty nie masz nic do powiedzenia od miesięcy. choćbyś jednak przypominał jednego z trzech byłych jeźdźców albo i kaznodzieję co przyszedł tu tylko wygłaszać kazania bądź pytał: masz coś przeciwko stringom? wchodził bez pytania mówiąc iż musisz pukać wyłącznie do cudzych drzwi wiedz - zmieni się wszystko i nie zmieni się nic. to stało się już. o odrze kronika pocztówki literackie prenumerata lista mailingowa archiwa 2001-2 archiwa 1996-8 © odra.net.pl     code by konekto.com