publicystyka eseje literatura felietony rozmowy nad książkami sygnały sztuka recenzje > kronika > Z Berlina > Z Berlina Małgorzata Ćwikła Reżyser wraz ze studentami Wyższej Szkoły Muzycznej i Teatralnej we Frankfurcie nad Menem opracował 160 lat dziejów klanu Kennedych. Rozpoczynając od emigracji z Irlandii do Ameryki, następnie dokumentując stopniowe dochodzenie do bogactwa i oczywiście do władzy. Historie poszczególnych bohaterów tych udramatyzowanych biografii przypominają znane z prasy bulwarowej doniesienia o wybrykach współczesnych gwiazd, po raz kolejny potwierdzając tezę, że politycy są postaciami popkultury. Szczególnie, gdy sami szukają z nią punktów styczności, czego przykładem był romans Kennedych z Hollywood. Zresztą, czym różni się docieranie do informacji o politykach od szukania sensacji? Proces ten obecnie widoczny jest w przypadku angielskiej rodziny królewskiej, której wpływ na faktyczną władzę ciągle się zmniejsza, podczas gdy duże zainteresowanie wzbudzają nowe partnerki synów Diany i Karola. W spektaklu nie ma tradycyjnej akcji, fabuła zbudowana jest z chronologicznie ułożonych opowieści. Grupa aktorów, chodząc po scenie obrotowej, monotonnie kręcącej się jak wskazówka sekundnika, cytuje wycinki prasowe, informując o kluczowych stacjach sukcesu Kennedych w drodze do przejęcia steru jednego z największych światowych mocarstw. Aktorzy często zmieniają role, unikają przy tym mówienia w pierwszej osobie, wykonując przez większość czasu zadanie, znanego z teatru antycznego, posłańca. Perceval postawił na starą metodę „relacjonowania”, na dalszy plan, spychając interakcję z innymi składnikami teatralnej rzeczywistości. Występujący czekają na swoją kolej, by nagle wkroczyć do akcji. Ponieważ nie muszą się identyfikować ze swoimi postaciami, całość ma charakter krótkich etiud, w których elementy układanki pod tytułem „romanse i małe kłamstewka wielkich ludzi” tworzą mozaikę zwaną teatrem dokumentalnym. Teksty uzupełniane są zdjęciami wyświetlanymi na sięgających sufitu kolumnach ułożonych z gazet. Wyrwa w tej ścianie pozwala dojrzeć dalsze korytarze, tworzące labirynt informacji, których ogrom tak naprawdę utrudnia odkrycie prawdy. Zresztą dotarcie do niej jest praktycznie niemożliwe. Nadal część dokumentów związanych ze smutną historią rodziny jest utajniona. Dlatego też, z fabularnego punktu widzenia, spektakl nie różni się od wyliczanki dat i faktów znanych z opracowań historycznych. O ożywienie grubej warstwy kronikarskiej nieustannie starają się aktorzy. Dziesięciu doskonałych członków zespołu Thalia Theater od początku do końca daje popis swoich umiejętności. Jest to najmocniejszy atut przedstawienia. Widoczna synchronia trudnej wizji reżysera ze zdolnościami aktorów, przekonuje, że możliwy jest teatr bez gadżetów i technicznych plomb, wypełniających warsztatowe braki. Zresztą próba stworzenia trwającego trzy godziny spektaklu, zbudowanego z monologów jest wyjątkowo ryzykowna. W przypadku The Truth about The Kennedys założenie to funkcjonuje dobrze. Poza tym pojawia się inny, znany z wcześniejszych spektakli Percevala składnik – muzyka tworzona na żywo. Podobnie jak w Penthesilei (premiera: 21.02.08, Schaubühne Berlin) aktorom towarzyszy doskonały gitarzysta, który ciężkie od tekstu powietrze wzbogaca świetnymi solówkami. Sam reżyser w odniesieniu do swojej ostatniej realizacji używa określenia „projekt”. Być może wynika to z nietypowego sposobu pozyskiwania tekstów do teatru, z drugiej strony sugeruje eksperymentalne ambicje przedstawienia. W tym popularnym ostatnio słowie zakodowana jest poza tym możliwość zmian interpretacyjnych opracowanego materiału. Ostatecznie, nie mamy pewności, czy prasa jest wiarygodnym źródłem informacji o tej żonglującej tajemnicami rodzinie. Mimo iż dobór sztuki na otwarcie sezonu był przez niektórych widzów krytykowany, bez wątpienia pod kierownictwem Luka Percevala zapowiada się ciekawy sezon. Możne on być ponadto istotny dla teatralnych stosunków polsko-niemieckich. Przedstawienie The Truth about The Kennedys będzie prawdopodobnie w najbliższym czasie pokazane podczas jednego z polskich festiwali. W samym Hamburgu natomiast trwają przygotowania do zaplanowanej na koniec zimy premiery sztuki Dwoje biednych Rumunów mówiących po polsku Doroty Masłowskiej. Być może ta współpraca także będzie miała wymiar projektu – z akcentem na chęć jego doskonalenia i długofalowość. Małgorzata Ćwikła The Truth about The Kennedys Projekt Luka Percevala we współpracy z Wyższą Szkołą Muzyczną i Teatralną we Frankfurcie nad Menem Reżyseria: Luk Perceval Dramaturgia: Malte Ubenauf, Marion Tiedtke Scenografia: Annette Kurz. Premiera: 4 września 2009, Thalia Theater Hamburg. o odrze kronika pocztówki literackie prenumerata lista mailingowa archiwa 2001-2 archiwa 1996-8 © odra.net.pl     code by konekto.com